Flechtelingen

de-toan-fan

Wy hawwe in soad om tankber foar te wêzen. We libje in hiele moaie provinsje, de measte minsken binne leuk, sosjaal en begien mei elkoar. Der is romte genôch, iten, wetter, goede huzen en gjin oarloch. Op guon plakken yn ‘e wrâld giet it der wol oars oan ta. Geweld, bombardeminten, oanslagen, deaden en in soad illinde binne dan oan ‘e oarder fan ‘e dei. Elkoar net fertouwe kinne , dakleas, kjeld, honger en pine meitsje it libben ûndraachlik en swier.

Faak wurde der aksjes op tou setten om oaren te helpen. Meastentiids bestiet de help dan út it jaan fan jild mar mei de negative publisiteit oer guon ynstânsjes en sjoen wat de hearen direkteuren dêr fertsjinje, fertrou ik lang net alles mear. Ik sis dan ek wol gauris ‘nee’, as se freegje om jild. Ik bin dêr in stik kritysker yn wurden.

Ik besykje op myn eigen manier myn bêst te dwaan. Sa bin ik hiel begien mei bisten. Dêrom hawwe wy opfanghunen en –katten en ha ik jierren mei de kollektebus fan de dierebeskerming rûn. Eartiids hawwe wy it der wol oer hân om pleechâlders te wurden want de omstannichheden dêr’t guon bern yn sitte, begruttet je ek ta de teannen út. Mar mei ús eigen bern en gjin sliepkeamer mear oer is dêr neat fan telâne kommen. We stypje noch wol ferskate goede doelen en ik tekenje faak in petysje.

Je jouwe jild en in oar docht dêr wat mei. It is in manier mar hiel konkreet is it net. Dochs hat ús werf, yn gearwurking mei oare ûndernimmers, der fan’t jier al hiel konkreet foar soarge dat in ferskuorde húshâlding wer herienige waard nei in jier as trije. Yn ferbân mei in nij wurkgelegenheidsprojekt hie de gemeente in flechteling op it skûtsje ‘Doarp Grou’ setten. Dat skip wurdt restaurearre en dizze man wenne hjir al in pear jier mar syn frou en trije bern sieten noch yn in flechtelingekamp yn Afrika.

Se bellen út en troch wol mei elkoar mar de frou hie malaria en wie slim siik. It wie net de earste kear en hy siet freeslik oer yn syn bern yn want se wiene noch mar sa jong. Doe hat Jelle der mei ferskate wurknimmers foar soarge dat syn frou en bern hjir fan’t simmer kommen binne. Flechtelingen… je hearre der alle dagen wol wat oer mar faak stiet it dochs noch fier fan je ôf. Dizze man krige in gesicht. Hy die syn bêst, wie aardich, hie in yndrukwekkend ferhaal en in hiele protte soargen.

It hat wol de nedige muoite, tiid en geduld kostte mar it is slagge! De fleantickets binne betelle troch de werf en oare ûndernimmers. De boekhâlder hat de famylje ophelle fan Skiphol wylst de projektlieder foar luchtbêden soarge en ik troch de winkel fleach om bêdeguod. Se hawwe in pear dagen yn it lytse húske fan de heit wenne en doe’t de famylje oergien wie nei it AZC yn Drachten, hawwe wy dêr op besite west.

De mem wie stil en ferlegen mar de bern wiene fleurich en laken strieljend. Ien fan de famkes koe al fytse en it lytse jonkje hie noch noait blanke minsken sjoen, útsein de paspoppen dy’t se yn Afrika wol yn ‘e winkels hiene. Hy fûn it mar nuver dat dy poppen ek fytse en rinne koene. Sûnt in pear wiken wenje se yn har eigen hûs en kinne se nei al dy jierren einlings wer in gesinslibben mei elkoar opbouwe.

As je it dan oer in krystgedachte hawwe, dan fyn ik dit wol in hiele moaie. Noflike krystdagen!

Frisum Trilogy

Yn dizze trilogy binne de trije boeken fan Hilda oer it doarp Frisum bondele.

It earste diel, De twadde hûd, begjint mei it ferhaal fan Elske, dy’t tinkt dat in lytse poppe har libben kompleet meitsje sil. Dat kin net mei har man Sjoerd, want dy is ûnfruchtber. En dan stiet dy bekende âlde karavan op it merketerrein, mei har jeugdleafde Ronny.

Yn it twadde diel, Flammen, is Elske dwaande mei de tariedings foar har houlik. Yn in opstiging freget se Betty om har tsjûge te wêzen. Dêr spuit har famylje raar guod fan, fanwege Betty har reputaasje yn it doarp. It wurdt yn mear as ien opsicht in ûnferjitlike dei.

Yn it tredde diel, It geloksbern, stiet Betty sintraal. As Betty nei in lang ferbliuw yn it sikehûs wer thúskomt, wol se earst neat fan har freon Evert en dochter Ymkje witte. Elske besiket har wat op te fleurjen en har oare freonen dogge der alles oan om har te helpen. Betty begjint pas echt op te libjen as se tegearre mei har âlde leafde Hindrik in konsert fan De Hûnekop organisearret.

Dit boek is geskikt foar in breed publyk: meinimmend, humoristysk en mei in oansprekkende styl. Hilda nimt de lêzer mei fleur en faasje mei yn it libben fan de ynwenners fan it moaie doarpke Frisum. In doarp lykas safolle doarpen yn Fryslân. De minsken hâlde wol fan in fersetsje, en as it dan feest is wolle de oars sa deeglike maskers noch wolris weifalle en wurdt der hjir en dêr flink bûten de stringen stapt. Dat leveret bytiden hilaryske sitewaasjes op, mar ek pynlike mominten, dy’t foar elk werkenber binne.

 

Bestelle

Wyn fan de wierhied

De famylje Kamstra sylt foar de earste kear mei de Alinde yn de grutte A-klasse en dat soarget foar de nedige spanningen. It famyljegeheim drukt noch altyd in stimpel op Johanna har libben. Se liket ek mar net ôf te kommen fan har eks-skoanfamylje en Ate is net tefreden oer it nije túch. As se op ‘e falreep sûnder folchboat komme te sitten, moat it skip fan Ate en Johanna boppedat ek noch tsjinst dwaan as sintraal punt en wurde de Onnie’s de baas yn harren keuken. De hurdsylwike set it libben fan Johanna en Ate dan ek folslein op ‘e kop. Se moatte roeie mei de riemen dy’t se hawwe om de holle boppe wetter te hâlden… yn mear as ien opsicht.

 

Bestelle

1 2 3 19  nei boppe ta