Azra

Foto's Ipad Hilda

Ik ha myn hiele libben al gek west mei bisten en wy hawwe altyd hunen hân. As bern al en doe’t wy yn Warten kamen te wenjen krigen wy in stabij, Bouke. In hiele leave hûn dêr’t ik alris in blog oer skreaun ha.

Mar ik woe ek sa graach nochris in Leonberger ha en doe’t ik by hiele aardige minsken om in knyn kaam, die bliken dat sy in Leonberger hiene dêr’t se mei fokke woene. Sadwaande is Azra yn ús libben kommen. In skattige pup, it wie krekt in bearke en se hat in hiele goede opfieding krigen fan Bouke. Hy lústere goed, dus Azra ek. Mar Bouke skoaide noait en Azra wol. Se wie gek op appels en siet altyd op it klokhús te wachtsjen.

Se waard grutter en grutter en it leafste lei se by dy op ‘e skoat of langút op de bank. It wie in skât fan in hûn, leaf foar de bern mar ek foar de oare bisten. Sa hawwe wy ris twa lytse poeskes yn ‘e berm fûn dêr’t se hiel goed op past hat. Us wouterke Bessie miende dat Azra har mem wie en lei altyd stiif tsjin har oan. We hawwe troch de jierren hinne ek ferskate lytse pykjes grutbrocht mar se hat noait myn fertrouwen beskamme.

Sûnt in jier hie se in groanyske ûntstekking oan har poat en de bistedokter hat doe twa teannen amputearje moatten. Se knapte wol wat op mar sadree’t we opholden mei de medisinen, krige se it wer. We hawwe fanalles besocht mar it waard allinnich mar minder en de lêste wiken gong se hiel hurd achterút. Dan komt der in momint dat je in dreech beslút nimme moatte. En se wie al 11 jier, foar sa’n grutte hûn in hiele âldens. We hawwe har thús ynsliepe litten. Se lei op har eigen kleed en ik siet neist har.

Ik mis har mar ik bin foaral tankber dat se salang by ús west hat! Azra wie mear as in hûn. Se wie ien en al leafde en ús grutte freondinne.

Gewoane mem

mem

Der stie fan’t wykein in stik yn ‘e krante oer de ‘ontploetermoeders’ dy’t in boek skreaun hawwe oer opfieden en dan foaral mei in soad humor. In skoftsje lyn seach ik eat op ‘e tillevyzje en dat gong wer oer in oar slach memmen. Dat wie in talkshow oer de striid tusken de ‘perfecte moeders’ en de ‘ontaarde moeders’. Se hawwe ek noch eigen facebooksiden en op it ynternet fûn ik in list mei wol 14 soarten memmen:

1. DE TMI MAMA (TOO-MUCH-INFORMATION)
2. DE MIJN-KIND-IS-GEWELDIG MAMA
3. DE WEET-HET-ALTIJD-BETER MAMA
4. DE ECO-MAMA
5. DE INSTA-MAMA
6. DE WORKAHOLIC MAMA
7. DE CHAOS MAMA
8. DE ALTIJD-ALLES-OP-ORDE MAMA
9. DE PERFECTE MAMA
10. DE HIPSTER MAMA
11. DE ONZICHTBARE MAMA
12. DE MERKVERSLAAFDE MAMA
13. DE NIET-ZO-ORIGINELE MAMA
14. DE OVERBEZORGDE MAMA

Ik soe der noch graach ien oan tafoegje wolle, nammentlik de gewoane mem.

In mem dy’t wit dat as it in soadsje is, je gewoan werris in slach troch de keet moatte. In mem dy’t gewoan har gong giet en akseptearret dat it hawwen fan bern in soad drokte tewei bringt, alle dagen wer en jierren lang! Rint se al tsjin problemen oan, dan is it fijn dat der in hiele soad ynformaasje te finen is dêr’t grif wol eat tusken sit dat se brûke kin mar se lêst net alle boeken oer opfieden omdat se har meastal sels wol rêdt troch har sûne ferstân te brûken en gewoan har gefoel te folgjen.

En fansels hat se ek wol ris skjin har nocht mar se docht gewoan har bêst, krekt as generaasjes foar har ek diene. Memmen dy’t yn lytse huzen in protte bern grutbrochten sûnder pampers, waskmasjine, auto en Aldi en dy binne oer it algemien ek goed telâne kommen.

En fierder is se gewoan ferskuorrende wiis mei har bern.

pop up lc 2

Tiisdei hawwe wy by Douwe Vandrogen west te sjen, jûn ynrjochtsje en moarn iepenje Ferdinand de Jong en ik ús eigen pop-up store yn Drachten! Al ús boeken binne te keap, de kofje is fergees en we komme graach yn ‘e kunde mei lêzers en nije lêzers. Eltsenien is fan herte wolkom!

Iepeningstiden: Tongersdei fan 18.00 – 21.00, freed fan 11.00 – 17.00 en sneon fan 11.00 – 17.00. Wy sitte neist ‘Hypotheek Drachten’ en kafee Marktzicht Drachten, tsjin it grutte parkearterrein oer en we binne oant de feestdagen iepen.

Fjoerwurk

famke

It wie juster sok moai waar en ik wie mei de hunen derút. Ik rûn gesellich mei in doarpsgenoat krekt bûten it doarp en sy hie de hunen ek mei. Ynienen hearden wy in knal en we skrokken ús dea. Hunen bang en trilje mar lokkich bleau it by de skrik. Fjoerwurk, no al. Sa ek by freonen fan ús yn in oar doarp mar har hûn giet fannemiddei nei it krematoarium.

Se helle justermiddei de bern fan skoalle en de hunen wiene yn ‘e tún achter it stek. Skoalle is tichtby en doe’t se der wie, hearde se it. Se gong as de bliksem nei hûs, mar ien hûn wie oer it stek sprongen en útnaaid yn bline panyk. It die bliken dat se midden yn it doarp yn de fuotbalkoai mei in karbidkanon oan it sjitten wiene. Se hawwe mei man en macht om de hûn socht en sy is fjouwer kilometer fierderop fûn. Oanrieden en op slach dea. De man dy’t har deariden hie, koe it earme bist net mear ûntwike, sa nuver fleach se oer de dyk.

Fannewike lies ik in stik oer in frou mei in helphûn dy ’t ek amper mear nei bûten doarde omdat yn har stêd ek al fjoerwurk ôfsketten waard. Se is hiel ôfhinklik fan har hûn mar troch alle sjitterij wie se bang dat der miskien eat slims barre soe en se koe beslist net sûnder har hûn.

Ik ha ek bern dy ’t sljocht binne op fjoerwurk. Ik begryp it earne ek noch wol dat guon bern no al fjoerwurk ôfstekke omdat se tinke dat it hast desimber. Alles yn desimber krijt hieltyd betider oandacht, gjin wûnder dat se der hielendal gek fan wurde. In kweajongesstreek is ek fan alle tiden en dy fan my binne ek net hillich.

De ‘bern’ mei it karbidkanon wiene al in jier as 19/20, dan meie jo dochs wol wat mear ferstân en fatsoen ferwachtsje. Mar doe’t ús fertrietlike en lilke freondinne ferhaal helje soe, funen se ek noch dat it har eigen skuld wie want it stek wie te leech. Plysje derby, jonkje oerstjoer en de oare hûn moat syn maat ek misse.

As bisten bang foar fjoerwurk binne en je witte dat, dan kinst op ‘e tiid mei pillen begjinne mar noch net yn novimber en kinst ek net fan novimber ôf de bisten al yn ‘e hûs hâlde. As it sa trochgiet sille se it fjoerwurk dochs úteinlik wol in kear ferbiede en nei dit fertrietlike ferhaal fyn ’k it op dit momint ek wol prima.

Hoefbefangen

hilda en jutta

Justerjûn dr. Pol wer sjoen op National Geographic. Ik fyn dat altyd moaie tillevyzje mar justerjûn waard ik in bytsje beroerd. Hy makke in hynder ôf dat hoefbefangen wie. Baaske gûle, it wie nochal sneu. By hoefbefangenheid wurdt de ferbining tusken it hoefbien en de hoefskoech hiel min wêrtroch it hoefbien, dat normaal hinget, op de soal drukt en dan docht it rinnen hiel sear. It kin sa slim wêze dat it hoefbien troch de soal hinne komt.

Us Haflinger is groanysk hoefbefangen mar wy hawwe har al hast 13 jier. It is net maklik, foaral as je der sels neat fan begripe en je in hynder sjogge dat safolle pine hat. Mar wy hawwe it oant no ta oprêden, al kostet it in soad muoite en kin se mar beprekt gers ite mei de bekbân (muilkorf) om dêr’t in lyts gatsje yn sit.

Yn it gers sit in stof, fruktaan, en as dat te heech is wurdt ús hynder samar befangen as se tefolle yt. Se hat it ek wolris hân fan hea en kuil want dêr kin ek tefolle fruktaan yn sitte. Der bestiet in fruktaanyndeks dêr’t je op sjen kinne wannear’t it gefaarlik is en as je in hynder hawwe dat dêr gefoelich foar is dan hawwe je der bêst wol in probleem by.

Doe’t ús hynder it hiel slim hie, ha ik hoefskuon mei soaltsjes kocht en dat wie foar har de rêding. Ik wie der yntusken ek achterkommen dat ik har befangen kocht hie mar doe hie ze izers ûnder en wie it net te sjen. Troch de izers koe se wol normaal rinne omdat de druk net op de soal kaam. Ik hie der doe ek hielendal gjin ferstân fan mar ik sjoch it no drekt oan in hoef.

It probleem mei de izers wie dat se altyd los giene omdat se freeslik minne hoeven hie. Dêr komt ek by dat izers miskien wol de pine ûnderdrukke mar dêr is de kwaal net mei oer. Ik ha ferskate hoefsmeden hân, mar ha no in goede fûn dy’t har spesjale izers oanmjit en we hawwe it al jierren ûnder kontrôle. Foar har dwaan hat se no bêst goede hoeven sadat de neilen fan de izers ek wer sitten bliuwe. It leafste soe ‘k har op bleate fuotten hâlde, mar foar har wurket dit better.

Har hoeven sille in swak punt bliuwe en we moatte der altyd sa goed om tinke dat we op ‘e regel bliuwe. We ride net mear op har mar it is in fantastysk leaf selskiphynder. Der wurde regelmjittich hynders ôfmakke omdat se befangen binne want it duorret skoften foardat de hoef wer sterk is en guon minsken hawwe dêr gjin nocht yn of se hawwe der te min ferstân fan. Der hat ek wolris immen tsjin my sein dat ik har better mar nei de slachter bringe koe.

As’t sa’n hynder foar de sport hast, hast ek in probleem mar it baaske fan it hynder dat dr. Pol ôfmakke wie al âlder en it wie har lêste hynder. Sa te sjen wie it gewoan in selskiphynder dat ik fûn dit wol hiel koart troch de bocht.
Hoefbefangenheid is net samar wat en wa’t der mear oer lêze wol kin op dizze side sjen:

1 4 5 6 7 8 22  nei boppe ta